Een dagje later vertrokken dan gedacht na het ongelukje van Rosalie. Een gebroken pols en een nachtje ziekenhuis door de bult op haar hoofd. Die loopt nu rond met een roze gipsarm ;-).
Vertrek dus op zaterdagochtend om 4.45 en na een vrij goede rit, alleen Florian vindt autorijden wat minder, kwamen we om 15 uur bij Gasthof Klosterli aan. Vlakbij Luzern in een klein dorpje. Een oud, nostalgisch hotel waar we lekker hebben gegeten, vooral Rosalies pasta was super. De nacht was goed, Rosalie zoals gewoonlijk het eerst wakker. Om 8 uur vertrokken we weer.
Waar we gisteren nog een file zagen bij de Gotthardtunnel (1 1/2 uur!!!) konden we nu zo doorrijden, alleen net voor de tunnel bij het druppelstoplicht moesten we even wachten. Grappig was wel dat het voor de tunnel prachtig weer was, na de tunnel super slecht weer, mist, regen en kou! Verder was het alleen druk rondom Milaan.
Om 15.45 waren we bij de camping, een mooie met prachtige zwembaden met uitzicht over de vallei, heel mooi. Wel heel veel Nederlanders en erg druk. Dat is nog wel even wennen, maar daar ontkomen we niet meer aan.
Rosalie gaat al snel alleen naar de speeltuin, die bijna recht onder ons zit. Ze wordt echt steeds groter, maar blijft onze kleine meid….. Ze is ons 2x kwijt en schrikt dan toch wel erg. Hopelijk hebben we dat nu goed afgesproken, ze kan de caravan in ieder geval vinden.
Door de drukte is het dus ook ’s avonds druk en wordt er door de camping wat ‘leuks’ georganiseerd, karaoke, verkiezingen, danswedstrijden met tot 22-23 uur muziek. Vooral Alice heeft daar last van, ik slaap goed ;-).
Foto’s en dergelijke volgen na de vakantie.