Vanmorgen om 8.30 vertrokken vanaf de camping, op naar Camping Le Lac de la Liez. Dat is zo’n 685km, TT geeft aan dat we er zo rond 15 uur zullen zijn, tel daar maar minimaal 2 uur bij op, dus rond 17 uur.
Rosalie die slaapt al snel, da’s het fijnst. We schieten goed op en om elf uur stoppen we voor het eerst. Rosalie is net wakker dus die kan even spelen, verschoont worden en wij een sanitaire stop (en Alice natuurlijk koffie ;-)). Voor de lunch kijk ik in het boek ‘Lekker onderweg’, in Valence zit een leuk adresje waar we willen lunchen.
Na even zoeken in Valence vinden we Maison du Pic, het blijkt een erg sjiek hotel/restaurant/augerge te zijn. Wij gaan voor de Auberge. Daar staan we dan in ons vakantie kloffie: sandalen aan, cargoshorts met een groezelig wit shirt. Alice ziet er natuurlijk wel netjes uit en Rosalie zag er die ochtend ook netjes uit, maar door haar buikschuiven enzo was ze al erg vies geworden.
Het Auberge gedeelte ziet er ook nog vrij sjiek uit maar we zijn welkom, gelukkig zijn we wel vroeg want snel na ons loopt het in hoog tempo vol. We willen eerst voor het menu gaan maar om de tijd kiezen we toch voor alleen een hoofdgerecht. Er worden meteen wat hapjes op tafel gezet: nootjes en prikkers met mini-mozzarella en cherry tomaatjes in balsamico dressing. Goed begin. De kaart is dus in het Frans en ik ken wel wat woorden maar lang niet alles. Alice gaat voor de tonijn, in een frisse fusion dressing van citroen, tomaat, citroengras met spinazie. Als garnituur kiest Alice voor de risotto, wat geen echte risotto blijkt te zijn, qua smaak wel goed maar qua structuur niet, het is geen rijst maar een of andere tarwesoort.
Mijn keuze valt op iets van kalfsvlees (Veau), op de simpele manier. Ik kies als garnituur voor de geconfijte aardappeltjes met knoflook.
Na de bestelling krijgen we nog een amuse van zalm met een luchtige mousse/room van geitenkaas met wat sesamzaadjes. Erg lekker en ook Rosalie vindt het erg lekker.
Wat een superdeluxe, lekkere lunch zeg! Mijn gerecht blijkt een grote speklap te zijn (volgens mij niet van kalf) met een geconcentreerde jus erbij. De speklap zacht gestoofd ofzo, zo zacht dat je het vet niet eens proeft of ‘voelt’ en de saus erbij is super. De aardappeltjes zijn de lekkerste die ik ooit had! Het zijn kleine krieltjes met schil die dus geconfijt zijn in olijfolie met gepofte/geconfijte knoflook en daarna bestrooit met wat kruiden en zout. Super lekker!! Alle saus en overgebleven olie van de aardappels heb ik met het brood opgesopt ;-).
Alices tonijn was ook lekker al was de dressing iets te zurig door de stukjes citroen er in en de tonijn had iets rauwer mogen zijn. Maar ook dit gerecht erg lekker.
Dit is het lekkerste dat ik gegeten heb in best een lange tijd! Balen dat we niet ook nog een voorgerecht erbij hadden genomen maar gezien de tijd denk ik maar goed ook. Het boek van Etienne Coquit heeft z’n waarde bewezen en de volgende keer Frankrijk plan ik de tocht met dit boek erbij voor de lunchstops, in ieder geval niet langs de tolweg bij een Autogrill!
Uiteindelijk hebben we dus 1 ½ uur geluncht en toen weer op weg. Na Valence zijn we nog 1x gestopt en daarna naar de camping gereden, om 17 uur komen we aan. De camping ligt op een mooie lokatie aan een meer, maar niet direct er aan, er ligt nog een weg tussen. Ons Chalet heeft wel een mooi uitzicht over het meer. Bij de receptie zien we dat het vanaf maandag een stuk kouder wordt, we beslissen dus om dinsdag te vertrekken.
’s Avonds haal ik Mc Donalds en eten het op onze veranda op met uitzicht over het meer. Jammer dat het niet zo’n weer zal zijn als in de Provence.
Morgen doen we een dagje niets en zou het ook nog 23 graden worden, voor maandag staat Langres gepland en dan dus dinsdag op weg naar huis.